Een Holleeder

Ik geef het toe: ik ben geobsedeerd door slechte mensen.

Nou ja, geobsedeerd… dat moet ik ietwat nuanceren, want ik wil natuurlijk niet als een of andere obsessieve freak te boek staan. Maar ik vind het wel zo interessant dat ik het boek van Astrid Holleeder geen dag in de winkel kon laten liggen. Net zoals ik het boek van Fritzl (je weet wel, die Oostenrijker, die zijn dochter 24 jaar lang opsloot en 7 kinderen bij haar verwekte… walgelijk!) gewoon MOEST hebben.
*
Ik wil het snappen. Ik wil weten hoe het zover heeft kunnen komen. Ik wil weten in hoeverre zij zelf beseffen wat zij doen en wat zij aanrichten. Hoe zij zich daarbij voelen en of zij zichzelf nog in de spiegel kunnen aankijken. Of dat zij gewoon fluitend naar hun werk gaan, het goedpraten en dat ook nog echt geloven. Maar wat ik nog het meest interessant vind, is hoe de omgeving het totaal niet doorheeft en die ‘slechte’ mensen gewoon sympathiek, aardig en charmant vindt. Theoretisch gezien kan dus iedere buurman zo een persoon zijn.
*
Nou ja, de mijne niet natuurlijk. Die is altijd even vriendelijk en aardig. Hij helpt mij, door elke week de kliko’s buiten te zetten, omdat ik daar nooit aan denk. Hoewel, waarschijnlijk denk ik er niet aan omdat ik weet dat hij het doet. Maar hoe dan ook, hij is vriendelijk en behulpzaam. Hij groet altijd, maakt een gezellig praatje met iedereen en snauwt nooit tegen zijn vrouw.
*
Maar stel, stél dat het allemaal wel mooi en gezellig oogt, maar dat hij achter de gesloten voordeur een heel andere kant blijkt te hebben, een verschrikkelijke huistiran blijkt te zijn. Stél dat hij dan zijn vrouw kleineert, treitert, uitscheldt, manipuleert, het bloed onder haar nagels vandaan haalt en zijn woede niet onder controle heeft. Stél dat hij geregeld dreigt haar te verlaten (of vermoorden) als ze ook maar iets doet wat hem niet aanstaat… En stél dat ze ondanks alles toch van hem blijft houden en bij hem wil blijven. Dat ze wel van zijn gedrag verlost wil zijn, maar niet van hem…
*
Zou iemand hebben geloofd hoe erg Fritzl was voordat het uitkwam wat hij zijn dochter al die jaren had aangedaan? Dat Holleeder een psychopaat was, konden we wellicht allemaal raden, maar zouden we hebben geloofd hoe erg hij zijn familie tiranniseerde als zijn zusje niet het bewijs had verzameld en dit boek had geschreven? En zou ik mijn buurvrouw geloven hoe erg het was als ze huilend bij mij voor de deur stond en zei dat ze het na al die jaren echt niet meer trok met die o-zo-vriendelijke buurman?

Lange tanden

“Waarom heb je er nou peultjes doorheen gedaan? Je weet toch dat ik daar niet van houdt?” Ja, dat weet ik. Net zoals ik weet dat hij niet van paprika houdt; niet van champignons; niet van tomaten; niet van olijven; niet van vis; niet van aubergine; niet van blauwkaas; niet van asperges; niet van… zucht … Hij is nou eenmaal niet zo gek op gezonde dingen. Daar kan hij toch niets aan doen? En, o ja, van fruit is hij ook niet zo’n fan, behalve dan van aardbeien en ananas (opnoemen wat hij wel lust gaat nou eenmaal een stuk sneller). Wil ik mijn zoon dagelijks een goede en gevarieerde maaltijd voorzetten, waarbij hij niet met lange tanden zit te eten, moet ik van goeden huize komen.
*
Ik dacht toch echt dat ik mijn kinderen alle vier ongeveer hetzelfde had opgevoed. Maar, waar kind twee en drie alles lijken te lusten, zijn de oudste en jongste werkelijk een ramp voor iedere moeder die net een uur in de keuken heeft gestaan.
*
Hoe is het mogelijk dat twee van mijn kinderen altijd stralend de keuken in komen en watertandend het deksel van de pan optillen om de geur van de koriander op te snuiven, waar de andere twee mij argwanend en afkeurend aankijken? En hoe kan het dat ik twee van mijn kinderen het meest kan verwennen met een ‘foute’ vette hap, chips en zoetigheid, waar de andere twee de fruitschaal plunderen en dolgelukkig zijn als ik biologisch en vers kook?
*
Vraag mijn zoon wat hij het liefst eet en hij komt standaard met P-voedsel aanzetten (Pannenkoeken, Pizza, Pasta –maar dan wel zonder ‘prutjes’, liefst enkel met gehakt en kaas-, Patat…) of met een groot stuk vlees (biefstuk gaat er in als koek). Vraag mijn dochters wat zij willen eten en je ziet de blikken dromerig worden, waarna zij de meest gezonde gerechten opnoemen: zalm, met geitenkaassalade en noten. Nee, nog lekkerder: gevulde pattison met garnalen, lente-ui, aubergine en rode ui. En dan het liefst nog een pompoensoepje vooraf.
*
Maar er is licht aan de horizon. Mijn oudste dochter heeft bedacht dat ze voortaan meer gaat lusten. Waar zij jaren protesteerde bij de meeste gerechten, en enkel gezond is gebleven omdat ze toevallig wel rauwkost lustte (goddank!), wordt langzamerhand haar repertoire wat uitgebreider. Elke keer als zij nu thuis komt, vertelt ze vol trots welke drempel zij nu weer heeft overwonnen. Ik denk dat ze, tegen de tijd dat ze 80 is, wel ongeveer alles lust.
*
Maar mijn zoon…? Tja, jongens lopen altijd wat achter… en dan worden mannen ook nog eens minder oud dan vrouwen… Het zal er om spannen!