Lange tanden

“Waarom heb je er nou peultjes doorheen gedaan? Je weet toch dat ik daar niet van houdt?” Ja, dat weet ik. Net zoals ik weet dat hij niet van paprika houdt; niet van champignons; niet van tomaten; niet van olijven; niet van vis; niet van aubergine; niet van blauwkaas; niet van asperges; niet van… zucht … Hij is nou eenmaal niet zo gek op gezonde dingen. Daar kan hij toch niets aan doen? En, o ja, van fruit is hij ook niet zo’n fan, behalve dan van aardbeien en ananas (opnoemen wat hij wel lust gaat nou eenmaal een stuk sneller). Wil ik mijn zoon dagelijks een goede en gevarieerde maaltijd voorzetten, waarbij hij niet met lange tanden zit te eten, moet ik van goeden huize komen.
*
Ik dacht toch echt dat ik mijn kinderen alle vier ongeveer hetzelfde had opgevoed. Maar, waar kind twee en drie alles lijken te lusten, zijn de oudste en jongste werkelijk een ramp voor iedere moeder die net een uur in de keuken heeft gestaan.
*
Hoe is het mogelijk dat twee van mijn kinderen altijd stralend de keuken in komen en watertandend het deksel van de pan optillen om de geur van de koriander op te snuiven, waar de andere twee mij argwanend en afkeurend aankijken? En hoe kan het dat ik twee van mijn kinderen het meest kan verwennen met een ‘foute’ vette hap, chips en zoetigheid, waar de andere twee de fruitschaal plunderen en dolgelukkig zijn als ik biologisch en vers kook?
*
Vraag mijn zoon wat hij het liefst eet en hij komt standaard met P-voedsel aanzetten (Pannenkoeken, Pizza, Pasta –maar dan wel zonder ‘prutjes’, liefst enkel met gehakt en kaas-, Patat…) of met een groot stuk vlees (biefstuk gaat er in als koek). Vraag mijn dochters wat zij willen eten en je ziet de blikken dromerig worden, waarna zij de meest gezonde gerechten opnoemen: zalm, met geitenkaassalade en noten. Nee, nog lekkerder: gevulde pattison met garnalen, lente-ui, aubergine en rode ui. En dan het liefst nog een pompoensoepje vooraf.
*
Maar er is licht aan de horizon. Mijn oudste dochter heeft bedacht dat ze voortaan meer gaat lusten. Waar zij jaren protesteerde bij de meeste gerechten, en enkel gezond is gebleven omdat ze toevallig wel rauwkost lustte (goddank!), wordt langzamerhand haar repertoire wat uitgebreider. Elke keer als zij nu thuis komt, vertelt ze vol trots welke drempel zij nu weer heeft overwonnen. Ik denk dat ze, tegen de tijd dat ze 80 is, wel ongeveer alles lust.
*
Maar mijn zoon…? Tja, jongens lopen altijd wat achter… en dan worden mannen ook nog eens minder oud dan vrouwen… Het zal er om spannen!